اغلب سازمان‌ها در مسیر پیاده‌سازی فرهنگ کوچینگ با یک خلاء استراتژیک روبرو می‌شوند: شکاف عمیق میان فرهنگ مطلوب و واقعیت‌های جاری در سازمان . اینجاست که نقش ارزیاب و تسهیل‌گر به عنوان «حلقه مفقوده» این فرآیند، حیاتی می‌شود. این متخصص، پلی است میان استراتژی و اجرا.

یک تسهیل‌گر آموزش‌دیده، چه از درون سازمان برخاسته باشد و چه به عنوان فردی خارج از سازمان این همراهی  را انجام دهد، به مأموریت‌های کلیدی زیر می پردازد:

• سنجش و عارضه‌یابی دقیق: او با ابزارهای استاندارد، سطح بلوغ فرهنگ کوچینگ را اندازه‌گیری می‌کند. این یعنی ترجمه مشاهدات کیفی به داده‌های قابل تحلیل برای تشخیص چالش‌های ریشه‌ای

• شناسایی پیشران‌ها و موانع انسانی: تسهیلگر،  شوالیه‌های سفید(قهرمانان تحول)  که فرهنگ جدید را ترویج می‌دهند، شناسایی و توانمند می‌سازد. همزمان، با هوشمندی مقاومت‌های پنهان و بازدارنده‌ها را تشخیص داده و برای تبدیل آن‌ها به حامیان تحول، راهکارهای مؤثر طراحی می‌کند.

• فعال‌سازی ظرفیت‌های درونی: به جای ارائه راه‌حل‌های بیرونی و موقتی، یک تسهیل‌گر حرفه‌ای به سازمان کمک می‌کند تا با تکیه بر منابع و توانمندی‌های داخلی خود، بر چالش‌ها غلبه کند.

• ایجاد هم‌افزایی و همدلی: او با هدایت گفتگوهای سازنده و ایجاد فضایی امن، به افراد کمک می‌کند تا با همکاری و همدلی، راه‌حل‌هایی پایدار برای بهبود مستمر فرهنگ کوچینگ بیابند.

در نهایت، تسهیل‌گر، فرهنگ کوچینگ را از یک مفهوم انتزاعی به یک واقعیت زنده، پویا و پایدار در سازمان شما تبدیل می‌کند.